PIT 37. Kto go skłąda i kiedy?

Kto składa PIT 37?Na formularzu PIT 37 rozliczają się podatnicy, którzy uzyskali przychody tylko i wyłącznie z Polski, opodatkowane na górnych zasadach, czyli z zastosowaniem skali podatkowej. PIT 37 dotyczy dochodów z tytułu:
 

  • emerytur albo rent krajowych, rent socjalnych i rent strukturalnych
  • zasiłków przedemerytalnych
  • świadczeń przedemerytalnych
  • stosunku służbowego
  • chałupnictwa
  • wynagrodzeń oraz pozostałych przychodów ze stosunku pacy, również spółdzielczego stosunku pracy
  • przychodów z praw autorskich oraz pozostałych praw majątkowych
  • stypendiów
  • przychodów z działalności wykonywanej osobiście, także na podstawie umów zlecenia, kontraktów menadżerskich czy z tytuły zasiadania w radach nadzorczych czy pełnienia obowiązków społecznych i działalności sportowej
  • należności z tytułu członkostwa w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych albo pozostałych spółdzielniach które zajmują się produkcją rolną
  • zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
  • należności z umowy aktywizacyjnej
  • należności za pracę przysługujących tymczasowo aresztowanym albo skazanym
  • świadczeń wypłaconych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych albo Funduszu Pracy

Na formularzu PIT 37 nie mogą rozliczać się, osoby które:

  • uzyskały przychody z działów specjalnych produkcji rolnej
  • prowadzili pozarolniczą działalność gospodarczą
  • obniżają dochody o straty z ubiegłych lat
  • są zobowiązane doliczyć do uzyskanych dochodów dochody małoletnich dzieci
  • uzyskały przychody w innych krajach niż Polska. Małżonkowie mogą rozliczyć się wspólnie, uzupełniając formularz PIT 37, o ile każde obydwoje spełniają warunku pozwalające na rozliczenie na danym formularzu

Do którego dnia należy rozliczyć PIT-37 za 2018 rok?30 kwietnia 2019 roku jest ostatecznym terminem składania PIT 37. Jeśli w danym roku, dzień ten wypadnie w weekend, ostatecznym terminem staje się dzień roboczy po dniu 30 kwietnia

Rozliczenie formularza PIT 37

Formularz PIT 37 rozlicza się na podstawie informacji zawartych w PIT 11, który każdy podatnik dostaje od swojego pracodawcy albo zleceniobiorcy do końca lutego. Ostatecznym terminem wysłania PIT-11 przez pracodawcę jest 28 lutego 2019. Jeśli podatnik w danym roku podatkowym, był zatrudniony u paru pracodawców, lub realizował zleceniu u paru zleceniobiorców, musi on uwzględnić wszelkie dochody w jednym druku PIT 37. Podatnik musi także pamiętać o zatrzymaniu wszystkich otrzymanych formularzy. W przypadku, gdy jakaś część dochodów uzyskiwanych przez osobę, nie pochodzi od płatnika, rozliczyć należy się poprzez wypełnienie formularza PIT-36. Do jakiegoś czasu, można było złożyć wniosek o rozliczenie podatnika przez płatnika. Jednak w roku 2018 usunięto wniosek PIT-12 oraz PIT-40, czyli rozliczenie przez pracodawcę. W roku 2019 cofnięto także druk PIT-WZ, czyli rozliczenie przez urząd skarbowy, tą możliwość zastąpiła usługa o nazwie „Twój e- PIT”. Istnieje jednak dalej możliwość złożenia deklaracji za podatnika, dzięki organowi rentowemu w ramach PIT-40A. Podatnik ma obowiązek zamieścić w formularzu PIT-37 wszelkie koszty uzyskania, przychody, wpłacone składni na ubezpieczenia, a także wszelkie wypłacone na podatek dochodowy zaliczki w ciągu całego roku podatkowego. Podatnik może rozliczyć swój PIT-37 w pełni indywidualnie albo wraz z małżonkiem o ile obie osoby mają uprawnienia do składania tejże deklaracji, albo jako samotny rodzic. Osoby składające formularz PIT-37 mają prawo do korzystania ze wszelkich możliwych odliczeń i ulg (ulga za internet, leki, na dziecko)Deklarację PIT 37 mogą złożyć tylko i wyłącznie osoby uprawnione do tego, które mają udokumentowany przychód, oraz osoby, które w danym roku podatkowym odniosły straty.

PIT-37 oraz skala podatkowa

Wszystkich podatników w formularzu PIT-37 obowiązuje właściwa skala podatkowa. Zostały wyznaczone dwa progi. Pierwszy z nich odnosi się do postawy obliczenie podatków nieprzekraczającej kwoty 82528 złotych, czyli 18 procent, natomiast drugi dotyczy przekraczającej kwoty 15395,04 plus 32 procent nadwyżki. W celu rozliczenia Pita należy od dwóch tych wartości odjąć kwotę zmniejszającą podatek, znajdującą się w przedziale pomiędzy 0 do 1440 złotych. Wysokość kwoty zależy od wysokości podstawy obliczenia podatku.
 

PIT a darowizna od rodziców. Dowiedz się jak rozliczyć podatek

W ramach pomocy finansowej rodzice często przekazują swoim dorosłym już dzieciom darowiznę. Może być to pierwszy samochód czy też kwota pieniężna na zakup mieszkania. Większość z nas ma świadomość tego, że darowizna, którą przekazują najbliższe osoby w rodzinie, jest zwolniona od podatku od spadków i darowizn. Bywa jednak, że nie brakuje nam wiedzy o tym, czy na pewno w każdym przypadku i pod jakimi warunkami, zwolnienie od podatku rzeczywiście przysługuje. Kwestie te reguluje ustawa o podatku od spadków i darowizn oraz Kodeks Cywilny.
Dla określenia rodzaju zwolnienia podatkowego prawo przewiduje 4 grupy podatkowe, w których zebrano podatników ze względu na kryterium pokrewieństwa lub jego braku. Najbliższą rodzinę zaliczamy do grupy pierwszej, jednak w jej ramach utworzono jeszcze tzw. grupę 0, w skład której wchodzą: małżonek, zstępni (np. syn, córka, wnuki, prawnuki), wstępni (np. matka, ojciec, dziadkowie), rodzeństwo, pasierb, ojczym, macocha. Jednocześnie prawo wskazuje dla każdej z grup podatkowych wysokość kwoty wolnej od podatku. W przypadku grupy 1 jest to 9637 zł. W przypadku otrzymania darowizny od obojga rodziców kwota wolna od podatku przysługuje odrębnie w stosunku do każdego z rodziców, tj. wynosi 19.274 zł. W praktyce wygląda to tak, że jeżeli wartość darowizny nie przekroczy tej granicy, obdarowany nie ma obowiązku zapłaty podatku. Pamiętajmy jednak, że relacja rodzice – dzieci oznacza przynależność do grupy zerowej. To z kolei sprawia, że wszystkie darowizny, nawet przekraczające znacznie określoną kwotę wolną od podatku, są zwolnione od opodatkowania, z pewnym zastrzeżeniem. Po przekroczeniu kwoty wolnej od podatku, obdarowany (syn/córka) ma obowiązek zgłoszenia darowizny właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dna powstania obowiązku podatkowego. Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych dokonujemy na formularzu SD-Z2, który wygenerować pomoże nam program PIT dostępny online. Darowizna od rodziców o wartości poniżej 9637 zł, nie tylko jest zwolniona z opodatkowania, ale także nie musi być zgłoszona do urzędu skarbowego.

Należy mieć także na uwadze fakt, że jeżeli darowizna od rodziców została przekazana więcej niż jeden raz, wówczas sumuje się ich wartość za okres 5 lat poprzedzających okres, w którym miała miejsce ostatnia darowizna. Wówczas to otrzymana suma pieniężna będzie podstawą tego, czy kwota wolna od podatku została przekroczona czy nie. Jeśli tak, mamy obowiązek zgłoszenia do urzędu skarbowego. Umowa darowizny między rodzicami, a ich dzieckiem powinna zostać sporządzona w formie pisemnej. W niektórych przypadkach wymaganą formą jest jednak akt notarialny. Umowa darowizny sporządzona przez notariusza, zwalnia obdarowaną osobę od obowiązku zgłoszenia, gdyż dokonanie odpowiednich formalności leży po stronie notariusza.

O ważności dopełnienia obowiązku zgłoszenia świadczy fakt, że niezgłoszenie w wyznaczonym terminie przez obdarowanego do urzędu skarbowego otrzymanej darowizny, powoduje, że będzie ona podlegała podatkowi według opodatkowania dla I grupy podatkowej. Wówczas wysokość podatku wynosi od 3 do 20 procent, w zależności od wysokości kwoty nadwyżki ponad limit wolny od podatku. Warto dodać, że przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn nie przewidują możliwości przywrócenia tego sześciomiesięcznego terminu. Dlatego też nawet np. okoliczności niezależne od nas, np. choroba, nie są usprawiedliwieniem. Jest to termin, który nie podlega przywróceniu.

Niektórzy zastanawiają się także czy otrzymaną od rodziców i zgłoszoną darowiznę należy następnie wykazać w zeznaniu rocznym PIT. Jednakże obdarowany nie musi uwzględniać jej w swojej deklaracji podatkowej za dany rok podatkowy. Przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Dlatego darowizna opodatkowana podatkiem od spadków i darowizn, nie jest objęta podatkiem dochodowym i nie musi być wykazywana w zeznaniu rocznym.

Tylko w sytuacji, gdy upłynie termin 6 miesięcy i obdarowany nie dokona zgłoszenia, musi złożyć zeznanie SD-3 i zapłacić podatek wynikający z otrzymanej decyzji ustalającej jego wysokość. Odpowiednie zeznanie podatkowe SD-3 można przygotować poprzez program PIT, który przeprowadzi nas przez poszczególne etapy wypełniania formularza. Jeśli kwota należnego podatku jest wysoka, istnieje możliwość skorzystania z jednej z ulg, ale tylko wtedy, gdy istnieją ku temu poważne przesłanki, np. ważny interes podatnika. Możliwe ulgi to: odroczenie terminu płatności podatku lub zaległości podatkowej, rozłożenie na raty podatku lub zaległości podatkowej, umorzenie zaległości podatkowej.